मृत्यूसमयी ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्याचे सांत्वन काय आहे?

देवाचे वचन मरणाचे वर्णन देवाविरुद्ध मनुष्याच्या बंडखोरीचा एक भयावह परिणाम म्हणून करते. आपल्या पहिल्या पालकांचे पापात पतन होण्यापूर्वीच, आपल्या निर्माणकर्त्याने आदामाला अगदी स्पष्ट शब्दांत बजावले होते की त्याच्या पवित्र नियमाचे उल्लंघन करण्याचा परिणाम मरण आहे: “पण बर्‍यावाइटाचे ज्ञान करून देणार्‍या झाडाचे फळ खाऊ नको; कारण ज्या दिवशी त्याचे फळ तू खाशील त्या दिवशी तू खास मरशील.” (उत्पत्ती 2:17). देवाचा नियम मोडल्यानंतर आदाम आणि हव्वा यांनी कोणत्या प्रकारचे मरण सोसले?

आदाम, हव्वा आणि फसवणारा सर्प यांच्यावर न्यायनिवाडा घोषित केल्यानंतर—आणि आदामाच्या पहिल्या उल्लंघनामुळे संपूर्ण निर्माण केलेल्या व्यवस्थेला शाप दिल्यानंतर—देवाने आदामाला एदेन बागेतून “बाहेर घालवून दिले” (उत्पत्ती 3:24), जेणेकरून त्याने जीवनवृक्षाचे फळ खाऊन “सर्वकाळ जिवंत” राहू नये (उत्पत्ती 3:22). निर्मिती असल्यामुळे, आदाम आणि हव्वा यांना शारीरिक मरणाची शिक्षा सुनावण्यात आली, आणि त्या शिक्षेचे तात्काळ लागूकरण त्यांच्या निर्माणकर्त्याच्या जीवन देणाऱ्या उपस्थितीपासून अनैसर्गिक विरहाच्या रूपात झाले. इतर सर्व अनैसर्गिक विरहाप्रमाणेच, या विरहाने देखील नांगी मारली.  

मरणाला एक नांगी आहे, आणि ती नांगी म्हणजे पापामुळे देवापासून झालेला अलिप्तपणा आहे, परंतु शुभवर्तमानात सांत्वन आहे. तारणाची सुवार्ता ही आहे की, ज्या देवाने न्यायनिवाडा केला आणि भूमीला शाप दिला, त्यानेच ख्रिस्तामध्ये त्याचा उपाय पुरवला आहे, जो त्याचा एकुलता एक पुत्र, स्त्रीची अभिवचन दिलेली संतती आहे जो त्या मरणदूत फसवणाऱ्याचे डोके फोडतो (उत्पत्ती 3:15). प्रेषित पौल लिहितो त्याप्रमाणे: 

“मरणाची नांगी पाप, आणि पापाचे बळ नियमशास्त्र आहे; परंतु जो देव आपल्या प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या द्वारे आपल्याला जय देतो त्याची स्तुती असो.” (1 करिंथकरांस 15:56–57). 

ख्रिस्त हा देव आणि माणूस यांच्यामधील मोठा समेट घडवून आणणारा (कलस्सैकरांस 1:20–22) आणि पाप व मरणावर महान  विजयी आहे.

मृत्यूमध्येही महान सांत्वन उपलब्ध आहे, परंतु ते ख्रिस्ताशिवाय कधीही मिळू शकत नाही. विशेषतः जेव्हा मृत्यू जवळ आला आहे, तेव्हा पवित्र शास्त्र ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्यांसाठी उपलब्ध असलेल्या सांत्वनाच्या तीन महत्त्वपूर्ण पैलूंवर प्रभावीपणे प्रकाश टाकते. 

1. ख्रिस्त मरणावर सर्वोच्च आहे.

पहिले, ख्रिस्त मरणावर सर्वोच्च आहे. यशया मरणाचे वर्णन सर्व मानवजातीला झाकून टाकणारे अंधकाराचे गुदमरवून टाकणारे पांघरूण असे करतो, आणि अशी संदेशवाणी करतो की,

सर्व लोकांना झाकून टाकणारे झाकण, सर्व राष्ट्रांना आच्छादून टाकणारे आच्छादन, तो ह्या डोंगरावरून उडवून देत आहे.  (यशया 25:7)

परंतु ख्रिस्त त्याहून महान आहे:

तो मृत्यू कायमचा नाहीसा करतो; प्रभू परमेश्वर सर्वांच्या चेहर्‍यावरील अश्रू पुसतो; तो अखिल पृथ्वीवरून आपल्या लोकांची अप्रतिष्ठा दूर करतो, कारण परमेश्वर हे बोलला आहे. (यशया 25:8)

हे देवाकडून आलेले खात्रीशीर वचन आणि जाहीर घोषणा आहे: तो केवळ मरणाचे बळच निकामी करणार नाही, तर तो मरणालाच सर्वकाळासाठी गिळून टाकील, जे आपल्याला दुसऱ्या मुद्द्याकडे नेते.

2. ख्रिस्ताने मानवजातीच्या विलगीकरणाचे संकट सोडवले आहे.

दुसरे, ख्रिस्ताने वधस्तंभावर स्वतःच्या रक्ताच्या यज्ञार्पणाच्या प्रवाहाद्वारे आपल्या लोकांची अप्रतिष्ठा दूर केली आहे. इब्री लोकांस पत्र यात नोंदवलेले आहे की,

ज्या अर्थी माणसांना एकदाच मरणे व त्यानंतर न्याय होणे नेमून ठेवले आहे, त्या अर्थी ख्रिस्त ‘पुष्कळांची पापे स्वतःवर घेण्यासाठी’ एकदाच अर्पण केला गेला, आणि जे त्याची वाट पाहतात त्यांना पापसंबंधात नव्हे तर तारणासाठी तो दुसर्‍यांदा दिसेल. (इब्रीकरांस 9:27–28)

ख्रिस्ताने मानवजातीच्या विलगीकरणाचे संकट सोडवले आहे. शिवाय, ख्रिस्ताने देवाचा न्यायी क्रोध शांत करून आपल्या रक्ताने आपली पापे धुऊन टाकली इतकेच नाही, तर वधस्तंभावर “आपल्याबद्दल ख्रिस्त शाप झाला आणि त्याने आपल्याला नियमशास्त्राच्या शापापासून खंडणी भरून सोडवले” (गलतीकरांस 3:13). त्याने आपल्या रक्ताने आपल्याला विकत घेतले आणि आपल्या पापाची शिक्षा सोसली, जेणेकरून आपल्याला देवासमोर त्याची स्वतःची अमूल्य व प्रिय संपत्ती म्हणून सादर करावे. आपण स्वतःचे नाही, आणि निश्चितच आपण मरणाच्या सत्तेखाली नाही. आपण ख्रिस्तामध्ये देवाचे आहोत.

3. आपण ख्रिस्तामध्ये सुरक्षित आहोत.

तिसरे, देवाच्या सामर्थ्याने आपले अंधकाराच्या आणि मरणाच्या राज्यातून स्थानांतर केले गेले असून आपल्याला त्याच्या अद्भुत प्रकाशात आणि जीवनात आणले गेले आहे: “त्याने आपल्याला अंधाराच्या सत्तेतून काढून आपल्या प्रिय पुत्राच्या राज्यात आणून ठेवले.

त्या पुत्राच्या ठायी, त्याच्या रक्ताच्या द्वारे खंडणी भरून प्राप्त केलेली मुक्ती म्हणजे आपल्या पापांची क्षमा आपल्याला मिळाली आहे.” (कलस्सैकरांस 1:13–14). आणि काहीही, अगदी शारीरिक मरणसुद्धा, आपल्याला त्याच्या हातातून हिरावून घेऊ शकत नाही. येशू म्हणाला:

तरी तुम्ही विश्वास ठेवत नाही. कारण तुम्ही माझ्या मेंढरांपैकी नाही. माझी मेंढरे माझी वाणी ऐकतात; मी त्यांना ओळखतो व ती माझ्यामागे येतात; मी त्यांना सार्वकालिक जीवन देतो; त्यांचा कधीही नाश होणार नाही आणि त्यांना माझ्या हातातून कोणी हिसकून घेणार नाही. पित्याने मला जे दिले ते सर्वांहून मोठे आहे; आणि पित्याच्या हातातून ते कोणी हिसकून घेऊ शकत नाही (योहान 10:26–29).

जीवनात आणि मृत्यूतही आपण ख्रिस्तामध्ये सुरक्षित आहोत. 

निष्कर्ष

मृत्यूमध्ये अनेक गूढ गोष्टी आहेत, आणि जेव्हा आपल्याला अनंतकाळात प्रवेश करण्याची वेळ येईल तेव्हा आपल्याला काय अनुभव येईल याबद्दलच्या आपल्या धूसर कल्पना अस्वस्थ करणाऱ्या असू शकतात. एका लेखकाने मार्मिकपणे विचार मांडले: “मरणाचे मोठे गूढ, ते जीवनाच्या लहान लहान गूढांना कसे गिळून टाकते जी इतकी गोंधळात टाकणारी असतात! वाचका, त्या अरुंद घटकेत आपण त्या सर्वांना स्पर्श करू; आणि भव्य प्रकटीकरण त्यानंतर लगेचच, सिंहासनाच्या प्रकाशात येईल.”¹ 

परंतु ख्रिस्ती माणसासाठी सांत्वनदायक अभिवचन हे आहे की मरणानंतर आपली वाट पाहणारी गोष्ट म्हणजे देवाच्या जीवनदायी उपस्थितीत धन्यतेचा अनंतकाळ आहे. त्याच्याविषयी पवित्र शास्त्र म्हणते, “तुझ्या उजव्या हातात सौख्ये सदोदित आहेत.” (स्तोत्रसंहिता 16:11).

1. बी. एम. पामर, द ब्रोकन होम; ऑर लेसन्स इन सॉरो (न्यू ऑर्लीयन्स: ई. एस. अप्टन, 1890), 13–14.

हा लेख मूळतः लिगोनियर मिनिस्ट्रीजच्या ब्लॉगमध्ये प्रकाशित झाला होता.